When we first met, I honestly no idea that you would be so important to me...
It's something I can't deny. That it's I Love You, yahh I love you. Yes you. Hm benda yang saya risau bila saya dah tak boleh nak sayang awak macam mana saya sayang awak sekarang.
Awak, dah lama kan saya tak post tentang awak. Maybe ini post yang terakhir untuk awak. Lepas ini mungkin awak dah taknak kawan dengan saya sebab awak kan dah ada kawan baru :') Maybe juga dia akan bersama dengan awak buat selamanya. Mungkin juga dia jodoh awak.
Saya? Mungkin dah tak layak untuk awak. Saya bukan apa, saya rasa saya tak penting dah untuk awak. Awak getback dengan dia pun awak tak bagitahu saya. Yelah macam saya cakap , saya tak penting bagi awak :')
Awak, awak nak tahu hampir tiga tahun kita berkawan dan saya tak pernah terfikir nak lepaskan awak dari hati saya dan kalau awak nak tahu sebab tuh saya taknak awak jadi boyfriend saya sebab apa, sebab saya taknak kehilangan awak. Kalau awak nak tahu jugak, saya panggil awak soulmate sebab bagi saya soulmate itu kekal dalam hati saya dan takkan pernah pergi dari hati saya. Tapi, saya rasa awak taknak jadi soulmate saya dah. Ye kebelakangan ni kita gaduh kan, mungkin awak dah bosan dengan saya :')
Kalau awak nak tahu juga, hampir keseluruhan blog saya semuanya tentang awak, kalau awak rajin awak bacalah balik. Tapi siapalah saya untuk awak luangkan masa untuk baca post saya.
Awak, selama saya hidup dan menyukai seseorang, saya tak pernah lagi menyukai seseorang sepenuh hati saya. Insan yang bertuah itu ialah awak. Ye awak. Saya dah takda sesiapa lelaki dah. Hanya awak yang saya sayang dan yang saya cintai. Mungkin selama ni saya sukar sangat nak cakap saya cinta awak tapi itu hakikatnya saya baru sedar saya telah mencintai awak. Mungkin awak tak pernah sedar sebab saya pun tak sedar.
Hampir tiga tahun saya bertahan dengan awak, dan bagi saya itu sangat lama. Walaupun... Awak, banyak sangat kenangan saya dengan awak. Disebabkan itu saya sukar untuk melepaskan awak sebab saya tak mampu hidup dengan kenangan dan tangisan. Saya perlukan awak disisi saya.
Hmm, susahnyaa nak melepaskan awak. Awak!!!! Jangan tinggalkan saya, hmm saya tak mampu halang awak. Siapalah saya kan.
Saya terima kekurangan awak, saya terima segala tentang awak dan saya terima awak seadanya, saya faham awak. Tapi awak? Mungkin saya sukar nak faham kan, Takpelah awak, biar saya je yang seorang faham perasaan saya.
First meet kita, awak ingat tak, kita jumpa dekat mcd Bandar Tun Hussein Onn dan semasa awak nak sampai awak sesat sebab saya salah bagi direction. Walauapapun saya bahagia sangat.
Second meet kita, awak buat suprise dekat saya. Ya Allah, hanya Allah yang tahu betapa bahagianya saya saat itu awak.
Third meet kita, dekat Pavilion, awak tunggu saya lama kan, sampai awak nak tertidur dekat tangga Pavi, kesian awak. Lastly dapat juga kita meet, awak bagi saya coklat, besar sangat. Coklat yang awak bagi itu, pahit-pahit manis, macam kita, kadang-kadang gaduh, kadang-kadang ketawa :'D Bahagianyaa saat itu. Kalaulah saya doraemon , saya nak ulang ketiga-tiga meet ni.
Meet yang tak terkira pulak, yang saya tak boleh lupa, time dekat shah alam, Ice city, masa tuhh kebetulan sangat kita jumpa kan. Saya jumpa family awak, bahagianyaa saya. Saya jumpa haziq yang comel tuhh. Kemudian meet kita dekat asrama saya, saya main kejar-kejar dengan awak kat kantin sebab saya rampas handphone awak. Awak marah sangat dekat saya, awak merajuk, awak tinggalkan saya tapi awak patah balik, awak pujuk saya. Awak comel sangat.
Hmm banyak nyaa kenangan awak dengan saya :')
Susahnya saya nak cari pengganti awak. Macam mana saya pernah cakap dekat awak, mungkin awak bukan yang pertama tapi awak yang terakhir.
Saya sayang awak, dan saya betul-betul maksudkannya :') Terima kasih awak. Saya harap awak akan menjadi Soulmate saya selama-lamanya :')
